بارانه:خدا چرا ضد ملجن (ابن ملجم) رو فرستاده که امام ها رو بکشه
بارانه:همه مامان دارن ؛آخرین مامان ، مامانش کیه؟
بارانه: مامان خدا کیه ؟
مامان: خدا که مامان نداره.
-پس وقتی گریه می کنه کی پستونک توی دهنش می ذاره؟
داریم سریال ایرانی پدر خوانده رو می بینیم
بارانه:آدمهای بد هم زن وبچه دارن؟
مامان:آره!ولی زن و بچه هاشون خوبن.
بارانه:خدا ذلیلشون کنه!
مامان:واقعن که بد نیستن.
بارانه:توی فیلم خدا ذلیلشون کنه!
امیر کریمی کاستی داره به نام "غریبه"
کلافه شدیم از بس این نوار رو گوش کرده و خونده
سه تار رو میگیره و وسط هال می چرخه و می خونه:
آرام تر ز دریا
مواج تر زتوفان
شهری به نام ایران
قلبی به اسم تهران
ای از تبار البرز
ای زاده ی دماوند
درکوچه کوچه هایت
مردان همیشه مردند
شعر و سرودم از تو
بود و نبودم از تو
فرّو شکوه این خاک
آری وجودم از تو
ای شهر دین و ایمان
ای در پناه یزدان
از توست هر حماسه
ای شهر خوب ! تهران!
تهران ، شب از تو دوراست
تهران ، همیشه نور است
تهران و کوچه هایش
یادآور غرور است
آن شب که توفان در گرفت
شهنامه هم افسانه بود
وقتی که پیر شهر ما
شعر شهادت را سرود
ای قلب سرخ ایران!
ای عرصه ی دلیران!
ای جایگاه مردی
ای شهر خوب ، تهران!
"زندگی"
گلای خشک قالی
پنجره های خالی
خسته در انتظار
مسافری خیالی
غمگینه حوض بی آب
پریده رنگ مهتاب
خونه دلش گرفته
سرده نگاه آفتاب
بیا طلسم قهرو
با آشتی باطل کنیم
پس بزنیم ابرا رو
خورشید و کامل کنیم
حیفه ترانه هامون
رنگ عزا بگیرن
حیفه تو اوج پرواز
کبوترا بمیرن
وقتی که با تو بودن
یه خاطره ست تو یک قاب
وقتی که این جدایی
دریا رو کرده مرداب
آیینه ها شکسته ان
درای خونه بسته ان
کلا غا جای گنجشک
رو شاخه ها نشسته ان
بیا طلسم قهرو
با آشتی باطل کنیم
پس بزنیم ابرا رو
خورشید و کامل کنیم
بیا بیا دوباره باز
بخون بخون ترانه ای
ببین ببین
گرفته دل بهونه، بی تو
بیا بیا دوباره باز
ببین ببین
شکسته بغض خونه، بی تو
بیا تا باز دوباره
بهار و پیدا کنیم
بیا تا یه شاخه گل
نثار فردا کنیم
حیفه ترانه هامون
رنگ عزا بگیرن
حیفه تو اوج پرواز
کبوترا بمیرن
